Bir dilde amaç
CÜMLE kurmaktır.

Bir dilde mesaj aktarımı olarak 4 düzey vardır. Konuşma okuma anlama ve yazma yani anlama hepsinin içindedir ama buradaki anlama spesifik olarak ayrıntıda bahsettiğimiz konuşulanı anlama düzeyi olarak anlamadır. Peki biri çıksa ve size dese ki İngilizcede sadece 3 farklı CÜMLE YAPISI vardır ve ne tesadüftür ki Türkçede de sadece 3 farklı cümle yapısı vardır. Yani karşınıza kim gelirse gelsin konuşma okuma anlama ve yazma düzeylerinde ne söylerse söylesin sadece 3 farklı cümle yapısına plasedir. Yani 3 cümle yapısındadır ve siz karşınızdakine ne kurarsanız kurun kafanızda oluşturduğunuz fikir veya düşüncenin hem kendi dilinizdeki hem İngilizcedeki cümle yapıları karşılıklı aynı ve sadece 3 cümle yapısına plasedir.

Girdiğiniz bir ortam düşünün bir sürü yabancının olduğu bir seminer konferans salonu veya kafeterya vs size gelebilecek ne kadar kısa veya uzun olursa olsun her cümle sadece 3 cümle yapısına plase veya sizin karşıya kurduğunuz ne kadar kısa veya uzun olursa olsun cümle yine 3 cümle yapısında kuruluyor. Bundan daha büyük kolaylık var mıdır?

İngilizcede bunun dışında 20 tane altyapısal özellik var ki çoğu dünyada hiçbir kurum veya kuruluşta anlatılmıyor. Hiçbir kitapta açıklanmıyor. Fakat bir cümle kurarken başımızın belasıdır. Ve bunları öyle sistemli işleyip açıklayan bir müfredat düşünün ki size İngilizceye sıfırdan başlayıp 10 saat içinde 20 25 kelimelik cümleler kurduruyor.

Müfredatımız işte bu 3 cümle yapısı altında temelden en ileri düzey dahil olmak üzere bütün yapı ve altyapısal özellikleri 20 ye yakın ana bilim dalı ve branşta sürekli tekrarlı olarak taratarak en az 100.000 kelime ve terim altyapısıyla bir ağ gibi örerek İngilizceyi her şeyi ile bitiren bir müfredattır.

Gün geçtikçe İngilizce öğrenimine harcadığımız zaman ve para artıyor. Çünkü dünya İngilizce konuşmaya, yazmaya, şarkı söylemeye başladı. Doğal olarak da İngilizce öğrenmek için emek sarf edenlerin sayısı git gide artıyor. Buraya kadar bir sorun yok. Fakat işe nereden ve nasıl başlamak gerektiğine gelince kafalar burada karışmaya başlıyor.

Bugün Türkiye’de var olan İngilizce eğitim sistemleri ticari bir mantıkla kuruldukları için İngilizce öğrenmek herkesin dünyasında ulaşılmaz bir zirve ya da bir kabus şeklini almıştır. İnsanlar ne kadar uzun süre kursa giderse o kadar fazla ödeme yapacağı bilen kurs yöneticileri aslında çok zaman almayacak, insanları saatlerce uğraştırmayacak bir mesele olan İngilizce eğitimini uzattıkça uzatmakta insanları kurslara bağımlı hale getirmektedirler.

• Ders saatleri konuya göre değişmektedir.
• Konusuna göre 3 saat olan haftalar da vardır 1 buçuk saatte biten haftalar da.
• Programın kısalması ya da uzaması grubun performansına bağlıdır.
• Haftada 4 sayfa toplamda 100 sayfa literatür analizi ilk sınavı geçtikten sonra yapılmaya başlanır.
• Literatür ödevini aksatanlar ya da yapmayanlar bu programdan çok fazla verim alamazlar.
• Program dahilinde konulara göre sadece sınav yapılacak olan haftalar da vardır. Katılımcı bu sınavlara mazeretsiz katılmak zorundadır.
• Haftada 4 sayfa literatür tarayamayanlar girecekleri herhangi bir dil sınavında ortalama 20 sayfalık bir kitapçığı okuyup anlayıp analiz edip çözemezler.

Biz yıllardır sistemimize güvendiğimizi dile getiriyoruz. Türkiye’de kabusa dönen İngilizce öğrenme sorununu, bizim sistemimizden başka hiçbir sistemin halledemeyeceğine inanıyoruz.

Mesela Türkçede günlük dil nedir? Ya da iş Türkçesi nedir? Ya da çocuk Türkçesi? İleri düzey kelime? Pratik Türkçe? İş adamı Türkçesi? Ne kadar saçma olduğunu görüyorsunuz. Piyasada var olan bu ayrımların sebebi ‘siz ne kadar çok kursa giderseniz o kadar para ödeyeceğiniz’ içindir.